Mijten zijn kleine spinachtige parasieten die met het blote oog niet zichtbaar zijn. Ze komen voor bij honden, katten, konijnen en knaagdieren, en ook bij de mens. Sommige zijn diersoortspecifiek, andere zijn zoönotisch (ze kunnen van dier op mens overgebracht worden).

Vachtmijt

Er zijn verschillende soorten vachtmijten, maar de meest voorkomende is Cheyletiella, ook wel schilfermijt genoemd. Iedere diersoort heeft zijn eigen Cheyletiella-soort, maar in de praktijk zijn ze niet zo kieskeurig, waardoor in één huishouden zowel de hond, kat, konijn en zelfs de eigenaar huidklachten kunnen krijgen.

Vachtmijten leven op de huid en leggen hun eitjes vastgekleefd aan de haren. Het vrouwtje kan tot 10 dagen in de omgeving overleven. Ze veroorzaken schilfering en wisselend jeuk, hoewel sommige dieren geen last lijken te hebben

Cheyletiella-mijten kunnen soms met het blote oog gezien worden, maar meestal nemen we een monster met een kam en zien we ze onder de microscoop. We kunnen dieren makkelijk behandelen met een speciale pipet, die een paar keer herhaald moet worden. Belangrijk is dat we alle dieren in het huishouden behandelen en dat ook de omgeving goed schoongemaakt wordt.

LET OP! De meeste pipetten voor honden en katten zijn giftig voor het konijn!

Vachtmijt zonder schilfers

Naast de Cheyletiella vachtmijt komt er bij het konijn ook een vachtmijt voor die geen schilfers veroorzaakt, dit is de mijt Leoparacarus gibbus. Deze mijt tast de haarschacht aan, waardoor het haar met bosjes uitvalt. Dit gebeurt het meest in de nek, op de rug en buik. Soms is er jeuk, maar dat hoeft niet.

De mijten kunnen we aantonen met microscopisch onderzoek van een haarpluksel.

De behandeling gaat meestal goed met een speciale pipet.

LET OP! De meeste pipetten voor honden en katten zijn giftig voor het konijn!

Schurft

Schurft bij het konijn wordt meestal veroorzaakt door mijten die normaal bij de hond (Sarcoptes scabei var. canis) of kat (Notoedres cati) voorkomen. Soms is Demodex cuniculi de boosdoener; deze mijt is familie van de demodex-mijten die voorkomen bij de hond en kat, maar is onderling nauwelijks besmettelijk.

Schurftmijten graven gangen in de huid, waardoor het konijn jeuk krijgt. Door het krabben ontstaan er kale plekken en korsten. Demodex-mijten zitten in de haarzakjes en geven minder klachten, maar bij overgroei kan er haaruitval optreden. Mijten zitten het meest op de oren en de kop, maar kunnen zich uitbreiden over de rest van het lichaam.

De diagnose kunnen we met zekerheid stellen als we de mijten in een afkrabsel onder de microscoop zien. Ze zijn echter niet altijd te vinden, dus soms hebben we alleen een sterke verdenking op basis van de klachten.

Behandeling kan tegenwoordig vrij eenvoudig met speciale pipetten.

LET OP! De meeste pipetten voor honden en katten zijn giftig voor het konijn!