Mijten zijn kleine spinachtige parasieten die met het blote oog niet zichtbaar zijn. Ze komen voor bij honden, katten, konijnen en knaagdieren, en ook bij de mens. Sommige zijn diersoortspecifiek, andere zijn zoönotisch (ze kunnen van dier op mens overgebracht worden).

Schurft

Schurft bij de kat wordt veroorzaakt door Notoedres cati. Deze zitten voornamelijk op de kop, de oren en in de hals (daarom wordt het ook katten-kopschurft genoemd), maar de infectie kan zich over het hele lichaam uitbreiden. De mijten zitten in de bovenste huidlagen, waar de vrouwtjes gangen in graven om eitjes te leggen.

Schurft is erg besmettelijk. De mijt wordt overgedragen door direct contact, maar dit kan ook via besmette mandjes, kleedjes of borstels. De kat krijgt rode plekken, bultjes, gele korsten en haaruitval, en door het krabben kan de huid gaan ontsteken en kan er een bacteriële infectie bij komen. Ook mensen kunnen huidirritatie krijgen, maar dit verdwijnt weer nadat de dieren behandeld zijn.

De diagnose stellen we door microscopisch onderzoek van een afkrabsel, vaak zijn er veel mijten te vinden. Behandeling gaat meestal met een pipetje. Soms is er aanvullende behandeling nodig van bacteriële infecties. Ook de omgeving moet goed gereinigd worden.

Oormijt

Oormijt wordt veroorzaakt door Otodectes cynotis en komt zowel voor bij de kat als bij honden. Het is erg besmettelijk en wordt overgedragen door direct contact. We zien het het meest bij jonge dieren, maar het kan in principe op elke leeftijd voorkomen.

Oormijten leven op de huid in het oor. De cyclus (van ei tot volwassen mijt) duurt ongeveer 3 weken. De infectie kan in één of beide oren zitten. Sommige dieren lijken er geen last van te hebben, maar meestal ontstaat er erge jeuk. Vaak is er droog donkerbruin oorsmeer aanwezig, bij ernstige infectie kan er een flinke ontsteking bij komen. Bij katten kan de infectie ook op de huid vóór de oren zitten.

Op basis van de symptomen (jeuk, droog bruin oorsmeer) hebben we vaak al een vermoeden dat het om oormijt gaat. Soms kunnen we met de otoscoop de mijten als kleine witte puntjes in de gehoorgang zien. Door middel van microscopisch onderzoek van wat oorsmeer kunnen we de diagnose met zekerheid stellen.

Behandeling kan met een speciale pipet op de huid of met oorzalf. Het verstandig om ook andere katten en honden in het huishouden te behandelen, ook als ze (nog) geen klachten hebben.

Demodex

Bij de kat komt Demodex cati voor. In tegenstelling tot de hond, waarbij we regelmatig puppyschurft door Demodex canis zien, zien we weinig problemen bij de kat.

Vachtmijt

Er zijn verschillende soorten vachtmijten, maar de meest voorkomende is Cheyletiella, ook wel schilfermijt genoemd. Iedere diersoort heeft zijn eigen Cheyletiella-soort, maar in de praktijk zijn ze niet zo kieskeurig, waardoor in één huishouden zowel de hond, kat, konijn en zelfs de eigenaar huidklachten kunnen krijgen.

Vachtmijten leven op de huid en leggen hun eitjes vastgekleefd aan de haren. Het vrouwtje kan tot 10 dagen in de omgeving overleven. Ze veroorzaken schilfering en wisselend jeuk, hoewel sommige dieren geen last lijken te hebben

Cheyletiella-mijten kunnen soms met het blote oog gezien worden, maar meestal nemen we een monster met een kam of een afkrabsel en zien we ze onder de microscoop. We kunnen dieren makkelijk behandelen met een speciale pipet, die een paar keer herhaald moet worden. Belangrijk is dat we alle dieren in het huishouden behandelen en dat ook de omgeving goed schoongemaakt wordt.